Είναι εκεί που τρέχεις όταν θες να απομονωθείς κι είναι οι ώρες που νιώθεις πιο μόνη. Γιατί δεν έχεις κανέναν να ακούσεις και κανέναν να ακουστείς. Μόνο δυο πλήκτρα στα ακροδάχτυλά σου και τον ήχο του πληκτρολογίου. Είναι η ψηλάφηση του εαυτού σου που σε τρομάζει ακόμα πιο πολύ, σα να μην τον ήξερες ποτέ αυτό τον εαυτό, να τον γνωρίζεις για πρώτη φορά.
Ξανά εδώ, δεν ξέρω για πόσο...
