μια αγάπη για το καλοκαίρι...

καλοκαίρι...

με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι....

το νυχτολούλουδο βάζει τα καλά του για το βραδινό περίπατο κι εσύ αναζητάς το αεράκι που πεισματικά δε λέει να έρθει. Ο καφές παραγεμισμένος με παγάκια και μια χαρτοπετσέτα για να σκουπίζεις τους χυμούς των φρούτων που τρως λαίμαργα κάνοντας περίεργους ήχους. Πράγματα που πρώτη φορά έχεις το χρόνο να παρατηρήσεις και σκέφτεσαι πόσο ωραία είναι. Όπως ότι η ζέστη έχει μυρωδιά. Και ήχο. Είναι εκείνη η αψάδα με μια ιδέα θυμάρι και φρύγανο, χρωματισμένη με βόμβους από σκασμένα τζιτζίκια.