(το παρακάτω κείμενο είναι η συνδρομή μου στο καινούριο site people and ideas το οποίο άρχισε τη λειτουργία του μέσα στο μήνα. Σας προτείνω να περάσετε μια βόλτα)
Για πολλούς ανθρώπους είναι ακόμα συγκεχυμένο τι είναι αρχιτεκτονική ή ποιος είναι ο ρόλος του αρχιτέκτονα. Η αρχιτεκτονική είναι η τέχνη που παράγει χώρο, χώρο όχι απαραίτητα να μένεις αλλά χώρο να κινείσαι, να στέκεσαι, να απολαμβάνεις, να σκέφτεσαι να ερωτεύεσαι, να ζεις. Ο ρόλος του αρχιτέκτονα λοιπόν είναι να σχεδιάζει το χώρο που θα δεχθεί τις κινήσεις, τις στάσεις, τις απολαύσεις, τις σκέψεις, τους έρωτες, τις ζωές των ανθρώπων.
Οι άνθρωποι βλέπουν την αρχιτεκτονική ως την ενσάρκωση των ονείρων τους . Πολλές φορές απευθύνονται σε έναν αρχιτέκτονα για να φτιάξουν το σπίτι των σύμφωνα με τις ανάγκες του τρόπου ζωής τους. Βλέπουν σε ένα σπίτι τις αναμνήσεις που έχουν από την παιδική τους ηλικία ή ακόμα ζητούν τον χώρο για να οικοδομήσουν μαζί με αυτό το δικό τους κύρος. Είναι με έναν τρόπο η αρχιτεκτονική μια ιδεαλιστική απεικόνιση του Εγώ μας. Για μερικούς η αρχιτεκτονική παράγει δοχεία ζωής, μικρά ή μεγάλα, για άτομα, οικογένειες ή ομάδες. Είναι η στέγη για μικρές καθημερινές ιστορίες που γίνονται ιστορίες ζωής.
Ο ρόλος του Αρχιτέκτονα είναι αρχικά με ψυχαναλυτικό τρόπο να κάνει μια τομή της ψυχοσύνθεσης του ανθρώπου που έχει απέναντί του και να καταλάβει τις καταβολές του και τις επιθυμίες του. Όταν αρχίσει να σχεδιάζει, αυτό δεν είναι μόνο σε δύο διαστάσεις, σε μήκος και σε πλάτος. Ο σχεδιασμός έχει πολλές διαστάσεις: το μήκος, το πλάτος, το ύψος, το φώς. Ο αρχιτέκτων δεν είναι μηχανή που παράγει εφόσον του δοθούν οι σωστές παράμετροι, βάζει και ένα κομμάτι του εαυτού του μέσα στον χώρο. Και αυτό κάνει τη διαφορά. Το τελικό προϊόν, ένα οιονεί χρηστικό έργο τέχνης είναι μια αρμονική σύνθεση επιθυμίας και τεχνογνωσίας…. ή έτσι πρέπει να είναι και όχι κάτι λιγότερο.
Για να πειστείτε ας φέρουμε στο νου μας ένα παράδειγμα προς αποφυγή, πολύ κοντινό. Το 70% του αρχιτεκτονικού έργου στην Ελλάδα ΔΕΝ παράγεται από αρχιτέκτονες. Για αυτό το λόγο δεν πρέπει να απορούμε γιατί είναι τόσο άσχημες οι πόλεις μας, έχουν πέσει σε χέρια ανθρώπων που δε βλέπουν το χώρο σα δοχείο ζωής αλλά σα κονσέρβα για να στοιβάξουν τις προκάτ ζωές μας. Στη Ελλάδα η οικοδομή είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της οικονομίας. Στηρίζεται βέβαια περισσότερο στην ποσότητα παραγωγής και όχι στην ποιότητα. Έτσι, βλέπουμε άχαρα κτίρια, χωρίς καμία χωρική ποιότητα, με μόνη λειτουργική πρόθεση να στεγάσουν όσο το δυνατό περισσότερο κόσμο χωρίς πολλά έξοδα. Το τελικό αποτέλεσμα βέβαια είναι εις βάρος όλου του κοινωνικού συνόλου. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επενδύσεις ή χρήματα για να παραχθεί μεγάλη αρχιτεκτονική. Μύθος. Η αρχιτεκτονική δε συμβαδίζει κατ’ ανάγκη με μεγάλο προϋπολογισμό. Το ωραίο δεν είναι το ακριβό όπως συμβαίνει και με το αντίστροφο.
Η Αρχιτεκτονική είναι μια μορφή τέχνης που δε μπορούμε να απομονώσουμε από τη ζωή μας. Όσο κι αν δεν πηγαίνουμε σε μουσεία ή σε αίθουσες τέχνης, ζούμε κάτω από μία στέγη, μέσα σε τέσσερις τοίχους.
