....είμαι ακόμα εδώ, μάλλον περισσότερο απούσα από ποτέ, με πολλά στο νου, με πολλά στα σκαριά, με τίποτα στην τσέπη... Συνεχίζω να παλεύω με την καθημερινότητα (μη ρωτήσετε ποιος κερδίζει)
Ο σημερινός αρχιτέκτων (-ναι ναι δε νομίζω ότι είμαι μόνη μου σε αυτό) έχει με πολλά να παλέψει. Η εργασιακή ανασφάλεια. Θα πει ότι όσο καιρό θα δουλεύουμε με μπλοκάκι κανείς δε θα υπολογίζει την εργασιακή μας σχέση. "Ξερεις...δε θέλω να πληρώνω στην εφορία, μη μου κόψεις δελτίο" ή με άλλα λόγια "ή πληρώνεσαι μαύρα ή καθόλου, διάλεξε". Οκ... όρεξη είχα εγω να τα σπρώχνω στην εφορία. Εκεί όμως κολλάς αλλού. Αν δεν δείχνεις ένα στοιχειώδες εισόδημα δε μπορείς τίποτα να κάνεις, ένα μηχανάκι να πάρεις ρε αδελφέ!
Και παίρνεις μετά έξτρα δουλεια, εκτός γραφείου για να μπορέσεις να πληρώσεις μόνος σου την εφορία (γιατί στο γραφείο έγιναν περικοπές και τα λεφτα φτάνουν τσιμα τσιμα για το ΤΣΜΕΔΕ). Κι εκεί σου ζητάνε ό,τι μπορείς να φανταστείς: κυκλικά μπαλκόνια με τσαχπινιές, κολωνάκια και αγαλαματακια. Νιώθεις πως εκπορνευεις ό,τι έχεις μάθει, ότι βρίσκεσαι σε ένα κύκλωμα πνευματικής μαστρωπιας αλλα ξέρεις τι; πάλι καλα λες γιατι απο το τίποτα...κάτι είναι και αυτό. Γιατί ενώ δουλεύεις σαν ελευθερος επαγγελματίας η αλήθεια είναι ότι έχεις τον εργοδότη που έχει πάντα δίκιο: τον πελάτη σου. Κι ας σε πιάνουν καμιά φορά οι τύψεις ότι σε αυτό το χάλι γύρω σου κάπως έχεις συμβάλλει κι εσύ.
Σε μια χώρα που το 70% του αρχιτεκτονικού έργου ΔΕΝ παράγεται από αρχιτέκτονες και που ήδη έχει 6 αρχιτεκτονικές σχολές σου προκαλεί απορία που αποφασίστηκε να ανοίξουν άλλες 2 αρχιτεκτονικές σχολές . Τι θα κάνουμε όλοι; Όταν ήδη αρκετοί έχουμε πρόβλημα ευρέσεως εργασίας;
Αναγνώστη μου...δε θεωρώ ότι είμαι σπουδαία ή ότι κάνω κάτι σπουδαίο...απλά θέλω κάπου να τα πω γιατί τόσο καιρό έχω μπουχτίσει... συγγνώμη για την γκρίνια...
Ο σημερινός αρχιτέκτων (-ναι ναι δε νομίζω ότι είμαι μόνη μου σε αυτό) έχει με πολλά να παλέψει. Η εργασιακή ανασφάλεια. Θα πει ότι όσο καιρό θα δουλεύουμε με μπλοκάκι κανείς δε θα υπολογίζει την εργασιακή μας σχέση. "Ξερεις...δε θέλω να πληρώνω στην εφορία, μη μου κόψεις δελτίο" ή με άλλα λόγια "ή πληρώνεσαι μαύρα ή καθόλου, διάλεξε". Οκ... όρεξη είχα εγω να τα σπρώχνω στην εφορία. Εκεί όμως κολλάς αλλού. Αν δεν δείχνεις ένα στοιχειώδες εισόδημα δε μπορείς τίποτα να κάνεις, ένα μηχανάκι να πάρεις ρε αδελφέ!
Και παίρνεις μετά έξτρα δουλεια, εκτός γραφείου για να μπορέσεις να πληρώσεις μόνος σου την εφορία (γιατί στο γραφείο έγιναν περικοπές και τα λεφτα φτάνουν τσιμα τσιμα για το ΤΣΜΕΔΕ). Κι εκεί σου ζητάνε ό,τι μπορείς να φανταστείς: κυκλικά μπαλκόνια με τσαχπινιές, κολωνάκια και αγαλαματακια. Νιώθεις πως εκπορνευεις ό,τι έχεις μάθει, ότι βρίσκεσαι σε ένα κύκλωμα πνευματικής μαστρωπιας αλλα ξέρεις τι; πάλι καλα λες γιατι απο το τίποτα...κάτι είναι και αυτό. Γιατί ενώ δουλεύεις σαν ελευθερος επαγγελματίας η αλήθεια είναι ότι έχεις τον εργοδότη που έχει πάντα δίκιο: τον πελάτη σου. Κι ας σε πιάνουν καμιά φορά οι τύψεις ότι σε αυτό το χάλι γύρω σου κάπως έχεις συμβάλλει κι εσύ.
Σε μια χώρα που το 70% του αρχιτεκτονικού έργου ΔΕΝ παράγεται από αρχιτέκτονες και που ήδη έχει 6 αρχιτεκτονικές σχολές σου προκαλεί απορία που αποφασίστηκε να ανοίξουν άλλες 2 αρχιτεκτονικές σχολές . Τι θα κάνουμε όλοι; Όταν ήδη αρκετοί έχουμε πρόβλημα ευρέσεως εργασίας;
Αναγνώστη μου...δε θεωρώ ότι είμαι σπουδαία ή ότι κάνω κάτι σπουδαίο...απλά θέλω κάπου να τα πω γιατί τόσο καιρό έχω μπουχτίσει... συγγνώμη για την γκρίνια...
