Ποτέ δε μου άρεσαν οι κουκούλες....

γιατί είναι μουντές και άχρωμες. Έπειτα αναρωτιέμαι για την αναγκαιότητα ύπαρξης της κουκούλας. Γιατί χρειάζεται η κουκούλα απέναντι σε ένα κατασταλτικό μηχανισμό που δε φοβάται να χτυπήσει στο ψαχνό; που δεν αναγνωρίζει το απλό συνταγματικό δικαίωμα της διαδήλωσης; Τέρμα πια οι κουκούλες! Ναι στο face painting...
πρόταση από ένα καθόλου ανώνυμο συκοφαντικό μπλογκ

Εαρινή Ισημερία…

Η μέρα η κατ’ εξοχήν ανοιξιάτικη. Είναι αυτή που διάλεξε η UNESCO να καθιερώσει ως την παγκόσμια ημέρα ποίησης το 1999.

Κι η ποίησις το καταφύγιο που φθονούμε…(Κ.Καρυωτάκης)

Θα έλεγε κανείς ότι η φωνή των ποιητών έχει σβήσει από το δημόσιο λόγο. Δεν είναι όμως έτσι. Η φωνή των ποιητών πρεσβεύει το ευαίσθητο αυτού του κόσμου και κάθε τι ευαίσθητο δεν έχει χώρο στο δημόσιο λόγο πια. Δυστυχώς. Το αναγνωστικό κοινό έχει χάσει το ενδιαφέρον του για την ποίηση και οι ποιητές οι ίδιοι έχουν πάψει να ασχολούνται με την ποίηση ως κύρια ενασχόληση.

Άλλοτε οι ποιητες διαμόρφωναν τα ρεύματα και τα κινήματα. Ήταν οι οραματιστές του καλύτερου μέλλοντος. Τώρα δυστυχώς έχουμε αφήσει αυτή τη δουλειά στους πολιτικούς. Η διαφορά τους είναι ότι οι μεν πρώτοι είναι ιδεαλιστές, οι δεύτεροι πραγματιστές. Ο κόσμος μας έχει ανάγκη από ένα όμορφο όνειρο, μια πνοή. Οι αριθμοί και οι στατιστικές έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Μακάρι όλοι μας να μπορούσαμε να ήμαστε ποιητές. Όλος ο κόσμος θα ήταν κατά τι καλύτερος...

η φωτογραφία της yoshiko

deceptive realities...

Ο καταναλωτισμός μας εγκλωβίζει, βάζει τη ζωή μας σε μικρά κλουβιά. Μας παγιδεύει σε εικονικές φυλακές εντός των οποίων χάνουμε τον εαυτό μας, οδηγεί στην αλλοτρίωση. Αντιστάσου σε όσα σου λένε, σε όσα σου προβάλλουν. Η ανάγκη σου είναι μόνο μία. Η ανθρώπινη επαφή.

Η ιδέα και το βίντεο της Αγγελικής Κουτσανδρέα

ο γύρος του κόσμου σε 80 ακουαρέλες...

Η νέα δουλειά της Αλεξάνδρας Ισακίδη είναι ένα ταξίδι στη γη μέσα από τα χρώματα. Το χρώμα, άλλοτε υδαρές και ρευστό, άλλοτε συμπαγές και συγκεκριμένο, συνθέτει ένα σκηνικό από έναν κόσμο που υπάρχει κυρίως στα όνειρά μας. Οι χώρες του πάντοτε ιδωμένες με την υγρή ματιά μιας ταξιδευτριας.

Την έκθεση μπορείτε να δείτε μέχρι τις 7 Μαρτίου στη Gallery Zalokosta 7

τα πρώτα τέσσερα έργα είναι κολλάζ ζωγραφικής με ξυλομπογιά επάνω σε ακουαρέλα. το δεύτερο "Αμαζόνιος 210χ230" , το τρίτο "Χιλή 82χ45"

my new band...

1 - Go to "Wikipedia." Hit “random” or click http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Random The first random wikipedia article you get is the name of your band.
2 - Go to "Random quotations" or click http://www.quotationspage.com/random.php3 The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 - Go to flickr and click on “explore the last seven days” or click http://www.flickr.com/explore/interesting/7days Third picture, no matter what it is, will be your album cover

Αναπνέω... χωρίς αυτό να είναι μηχανική κίνηση.
Ζω.
Ξανά.
Ή ίσως για πρώτη φορά...
Η μπάντα μου παίζει μουσικές πολιτικές ή μεγαλοπρεπώς ρομαντικές. Εμβατήρια ή τάνγκο.
Ενίοτε και τα δύο μαζί.