η αναγκαιότητα ύπαρξης της κατσαρίδας...

Η πρόσφατη εκτεταμένη επαφή μου με το έντομο με οδήγησε σε μια σειρά προβληματισμών.

Η κατσαρίδα φαινομενικά δεν έχει καμία χρησιμότητα. Η κατσαρίδα της πόλης δε φαίνεται να ανήκει σε καμία τροφική αλυσίδα, ή ακόμα κι αν ανήκει, είναι στην κορυφή της με ακριβώς υποκείμενα αυτής το πουρί της τουαλέτας και τη βρωμιά του υπόνομου. Σε κάθε δημόσια εμφάνισή της γίνεται αντικείμενο απέχθειας και όχι άδικα. Υπάρχει άραγε κάποιος λόγος που υπάρχει αυτό το ζώο; Δε μπορώ να δω κάποιον προφανή παρά μόνο την ανάγκη αναγνώρισης κάτι πραγματικά άσχημου και ίσως η αναγνώριση του ωραίου από μέρους μας, ή έστω καλύτερου σε σχέση με αυτό. Δίπλα σε αυτό το ζώο όλα σχεδόν μοιάζουν πιο ωραία. Ένας κάπως παράδοξος τρόπος να εκτιμήσουμε συγκριτικά όλα όσα μας περιβάλλουν.

Όπως φαίνεται όμως κατσαρίδες υπάρχουν και μεταφορικά. Άνθρωποι κατσαρίδες που έπειτα από την επαφή μαζί τους εκτιμάς την ουσία της ως τότε αμόλυντης ζωής σου. Χαίρεσαι για το γεγονός ότι χάρις σε αυτές τις υπάρξεις, είδες τι είναι καλό και το εκτίμησες. Στην τελική, πρέπει να δεις κάτι πραγματικά άσχημο για να αξιολογήσεις το όμορφο και αξιόλογο.

Συχνά οι μεταφορικές κατσαρίδες έρχονται σε ελκυστικό περιτύλιγμα, με γυαλιστερά φτερά ή ακόμα μεταμορφωμένες σε πασχαλίτσες ή πεταλούδες. Μην πέσετε στην παγίδα. Ο σκοπός τους είναι μόνο να σας κάνουν να σιχαθείτε. Να καταστρέψουν ο,τιδηποτε μπορέσουν με κάθε τίμημα.

Δείτε την κατσαρίδα σαν ένα μέσο. Ένα μέσο να δείτε τον κόσμο κάπως καλύτερο. Γιατί ο,τιδήποτε κι αν δείτε μετά από εκείνη...θα είναι πραγματικά όμορφο...

Για αυτό το λόγο πρέπει να ευχαριστείτε την κατσαρίδα, αν δε μπορείτε να την αγαπάτε. Να την ευγνωμονείτε.