χώρα του ποτέ ποτέ: αυταπάτη...

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

αυταπάτη...

7 σύννεφα σκέψεων:

kert είπε...: Ayto einai pou epaikses sto PerformInLife?Sygxarhthria synadelfe..mprabo!
matia dieisdytikh, mousiko xali taksideutiko kai mystiriako tautoxrona.
euge kai sthn kopelitsa pou paizei..
epishs, to maketaki tou drodou fantastiko, me yperoxh paidikh afairesh kai a8wothta.
eyxaristoume poly :D; 4 Φεβρουαρίου 2009 10:58 π.μ.
greendim είπε...: Illusion!...
Καλημέρες γλυκές!...; 6 Φεβρουαρίου 2009 9:03 π.μ.
πετρούλα είπε...: Κερτ με σκλαβωνεις!!!

Greendim καλημερες καλημερες!; 7 Φεβρουαρίου 2009 3:04 π.μ.
wert01gf είπε...: Ουφ.. καταπληκτικό είναι!; 18 Φεβρουαρίου 2009 9:49 π.μ.
darkwhisper είπε...: to eida polles fores kai prospa8isa na grapsw sxolio alla den ta katafera alla twra 8a; 24 Φεβρουαρίου 2009 11:45 μ.μ.
darkwhisper είπε...: Ας σοβαρευτώ και λίγο. Λοιπόν, για πρώτη προσπάθεια είναι καταπληκτικό, και θα ήταν και για δεύτερη και για τρίτη...

Παρατηρήσεις: τα λόγια περνάνε πολύ γρήγορα και το ειδα προσωπικά 2-3 φορές συνεχόμενες για να καταφερω να το απολαύσω. μειώνει και το συναίσθημα ο καταιγισμός αυτός.
Το καταλαβαίνω όμως. Θες πολλά να πεις, και φαίνεται αυτό, και θες να τα στριμώξεις σε ένα βίντεο. Νεξτ ταιμ λοιπόν, αν θες τη γνωμη μου, γράψε λιγοτερα, ασε την τέχνη σου (βιδεο) να μιλήσει, εχει εξαλλου αρκετά να πει, και δωσε χωρο στο δεκτη να σχηματίσει στο μυαλό του τις εικόνες που αντιστοιχούν στις φράσεις που θα "λείπουν".
Μην προσπαθεις να εξηγήσεις στο δέκτη αστον να το κάνει δικό του μέσα από την προσωπική του διαδικασία.
Και δες το σαν αφορμή για να δημιουργήσεις πολλά πολλά ακόμα υπέροχα βιδεα, ωστε να πεις οοολα αυτά που θές, και να μην συμπτησεις δεδομένα.

Επίσης το δακρυ και το στόμα θα μπορούσαν να λείπουν. Ηταν τόσο ψεύτικα σε μια τοσο αληθινή ατμόσφαιρα που παρέπεμπαν σε κατι παιδικό που δεν κολλουσε στην κατά τα άλλα βαριά ατμόσφαιρα.
Και αυτό το νιώθω όμως διότι, τι διάολο, η πετρούλα το φτιαξε, και έχει ένα μωράκι κρυμμένο στο μυαλό της, εκεί κάτω από την καούκα και πίσω από το αριστερό αυτί, που θα την έκανε οπωσδήποτε τη σκανδαλιά! :-Ρ πάντως δε θεωρώ ότι εξυπηρετούσε στο ύφος που δινόταν ως εκείνη τη στιγμή.

Αυτά προς το παρόν και κάτι τελευταίο, αδικήθηκε το βιντεο στην έκθεση, κι ας ήταν το ουσιαστικότερο από όλα. Εδώ έδειξε πολύ περισσότερο. Είναι μάλλον θεμα κλίματος, υποτίτλων, ήχου, όλα.

Μου αρέσει που θα σοβαρευόμουνα... Μάλλον έδωσα έμφαση στο "λίγο".

Ως θεατής περιμένω κι άλλα.
Ως πλαστικομούτσουνος, περιμένω άλλα.; 25 Φεβρουαρίου 2009 1:00 π.μ.
πετρούλα είπε...: Wert01gf ευχαριστώ πολύυυυ!

Γουισπερούλη
Κατ'αρχην σε ευχαριστω για το σχόλιό σου και κατα δευτερον για τα καλά σου λόγια. Τα λόγια γεγονός είναι ότι κυλούσαν πολύ γρήγορα και δεν το κατάλαβα κατά τη διάρκεια της δημιουργίας αλλά μόνο από σχόλια θεατών. Η παγίδα ήταν ότι είναι για διασκευή από θεατρικό και ακόμα δεν έχει βρεθεί η ισορροπία κειμένου - εικόνας.
Τώρα σχετικά με το δάκρυ και το χαμόγελο. Θεώρησα ότι πέρα από τη φυσική παρουσία της κοπέλας, τίποτα άλλο δεν είναι ρεαλιστικό. Και για αυτό επέλεξα αυτό τον ακραίο και υπερβολικό τρόπο να εκφράσω δυο αντίθετα συναισθήματα. Η παιδικότητα δεν ειναι επιδιώξη....αλλά τι να κάνω που δε μπορώ να την ελέγξω! (χμμμμ....) Θα προσπαθήσω να φανώ αντάξια των προσδοκιών σου...; 3 Μαρτίου 2009 6:29 μ.μ.